هنگامی که یک شیر دروازه بسته می شود، سطوح آب بندی می توانند برای رسیدن به آب بندی تنها به فشار محیط متکی باشند. این به عنوان خود آب بندی شناخته می شود. با این حال، اکثر شیرهای دروازه ای از آب بندی اجباری استفاده می کنند، جایی که نیروی خارجی برای فشار دادن گیت به صندلی پس از بسته شدن برای اطمینان از مهر و موم محکم مورد نیاز است.
مکانیسم حرکت: در این نوع شیر دروازه، دروازه به صورت خطی همراه با ساقه حرکت می کند. این دریچههای دروازهای بلندشونده نیز شناخته میشوند. به طور معمول، ساقه بالارونده دارای نخ های ذوزنقه ای است. یک مهره در بالای شیر و شیارهای راهنما روی بدنه سوپاپ، حرکت چرخشی را به گشتاور عملیاتی تبدیل کننده حرکت خطی به رانش عملیاتی تبدیل می کند. هنگام باز کردن دریچه، هنگامی که دروازه تا ارتفاعی برابر با قطر سوراخ دریچه بلند شود، مسیر عبور سیال کاملاً بدون مانع می شود. با این حال، این موقعیت خاص را نمی توان به صورت بصری در حین کار کنترل کرد. در عمل، موقعیت کاملاً باز توسط بالاترین نقطه ساقه مشخص میشود، یعنی حد حرکت به سمت بالا. برای جلوگیری از اتصال ناشی از انبساط حرارتی، شیر معمولاً با نیم دور تا یک دور کامل از حداکثر موقعیت باز عقب مینشیند تا تنظیمات کاملاً باز نهایی ایجاد شود. بنابراین، موقعیت کاملاً باز با موقعیت دروازه (یعنی حرکت آن) تعریف می شود. در برخی از شیرهای دروازه، مهره ساقه روی خود دروازه قرار دارد. چرخاندن چرخ دستی ساقه را می چرخاند و در نتیجه دروازه را بلند می کند. این دریچههای دروازهای با ساقه دوار یا بدون ساقه بالارونده شناخته میشوند.
