طراحی ساختاری یک شیر پروانه ای به طور مستقیم بر عملکرد و مناسب بودن آن تأثیر می گذارد. اجزای معمولی آن عبارتند از:
بدنه شیر: محفظه اصلی که فشار سیال را تحمل میکند. معمولاً از موادی مانند چدن، فولاد چدنی یا فولاد ضد زنگ ساخته می شود که به استحکام کافی و مقاومت در برابر خوردگی نیاز دارد.
دیسک پروانهای: جزء کلیدی که مستقیماً جریان سیال را کنترل میکند. مواد آن باید با بدنه سوپاپ سازگار باشد و سطح آن ممکن است برای کاهش اصطکاک صیقلی یا روکش شده باشد.
ساقه سوپاپ: شفت محرکی که دیسک را به مکانیزم محرک متصل می کند. به استحکام بالا و مقاومت در برابر خستگی نیاز دارد، در برخی از طرح ها از ساختارهای دو یا سه افست برای به حداقل رساندن سایش استفاده می شود.
ساختار آببندی: به دو دسته آببندیهای نرم (لاستیک، PTFE) و مهر و مومهای سخت (فلز به فلز) طبقهبندی میشوند. مهر و موم های نرم عملکرد آب بندی عالی را ارائه می دهند اما مقاومت دمایی محدودی دارند، در حالی که مهر و موم های سخت دماهای بالا را تحمل می کنند اما مستلزم هزینه های بالاتری هستند.
محرک: بر اساس نیازهای دستی، برقی، پنوماتیکی یا هیدرولیک انتخاب می شود. محرکهای الکتریکی اغلب به سیستمهای کنترل هوشمند مجهز هستند تا نظارت از راه دور و عملیات خودکار را امکانپذیر کنند.
